OUDE SOCIALISTEN - Partij van de Arbeid, WAT NU ?
Op zaterdag 11 juli j.l. was er een eerste “landelijke” bijeenkomst van de “Oude Socialisten”. Uw fractievoorzitter Jos van Gameren was erbij in Leiden en doet verslag.
Weliswaar in het besef dat de tijden veranderen, maken vooral oude socialisten zich grote zorgen over de wellicht vermeende teloorgang van het gedachtegoed van de PvdA. Daarbij was er de actualiteit : nl. de EU-verkiezingsnederlaag van 4 juni en het in deze week verschenen rapport van de werkgroep die het debakel van 4 juni onderzocht.
“Oude Socialisten” is een initiatief van Ton Kohlbeck van de PvdA-afdeling Leiden. Weliswaar in het besef dat de tijden veranderen, maken vooral oude socialisten zich grote zorgen over de wellicht vermeende teloorgang van het gedachtegoed van de PvdA.
Daarbij was er de actualiteit : nl. de EU-verkiezingsnederlaag van 4 juni en het in deze week verschenen rapport van de werkgroep die het debakel van 4 juni onderzocht.
Op 11 juli bleek dat ook bij oude socialisten te leven. Het te kleine zolderzaaltje boven een restaurant in het hartje van Leiden zat tjokvol met zo’n 70 oude socialisten. Gemiddelde leeftijd, zo bleek bij een enquête, was precies 65 jaar. Er was ook een forum onder leiding van journalist Kees van der Malen. Samen met de voorzitter van de Jonge Socialisten Mohammed Mohandis, professor Roel in ’t Veld, Tweede Kamerlid (en lid van evaluatiewerkgroep) Roos Vermeij en Anja van Gorsel van het afdelingsbestuur.
Bij de aanwezigen een enkele oude partij-goeroe en veel “oude rotten”, waaronder we ook Leen Vlegeert (oud burgemeester van Gorkum en Spijkenisse) konden verwelkomen. Met name onder leiding van Leen werd in felle bewoordingen, over de hoofden van Roos Vermeij en Anja van Gorsel, de tweede Kamerfractie en het bestuur, de mantel uitgeveegd over de knulligheid van de campagne. Maar vooral over het ontbreken van een duidelijk en scherpe PvdA-boodschap, zowel bij de verkiezingen op 4 juni, als in de afgelopen jaren. Het JSF-debakel werd hierbij als treffende illustratie genoemd als het summum van onkunde en knulligheid.
De discussie nam van tijd tot tijd een ouderwetse, felle wending. Met name toen Anja van Gorsel van het partijbestuur een deel van de schuld over de gebrekkige campagne ook in de schoenen van afdelingen dreigde te schuiven. Immers, inmiddels was wel duidelijk dat met name de landelijke coördinatie op dit fors had gefaald. Luid boe-groep was haar deel.
Unaniem brachten de aanwezigen naar voren dat het juist het partijbestuur en met name de tweede kamerfractie was die met hun gedraai, nuanceringen en het niet uitdragen van een scherpe, eenduidige boodschap veel viel en nog valt te verwijten. Iets wat toch wel erg onderbelicht was gebleven in de evaluatie. En een beroep van het partijbestuur op de afdelingen om volgend jaarveel meer te tamboereren op de bereikte resultaten van de kabinetsdeelname werd dan ook als onhaalbaar beschouwd zolang de Tweede Kamer fractie en de partijleider (Bos) zich niet scherp en los van het kabinetsbeleid gingen profileren.
Daarnaast legde Roel in ’t Veld met zijn bekende sarcasme en scherpte de kern van het PvdA-dilemma bloot: er is spanning in de partij: enerzijds wil men een “verkoop-machine” zijn van een beweging die compromissen verkoopt, en anderzijds een op idealen en principes gestoelde politieke vereniging van gelijkgezindten. De eerste vertegenwoordigd door Bos c.s., de tweede door in ieder geval de aanwezige PvdA-leden. Waarvan dan ook ruim 80% stemde voor een verschuiving naar links.
Oude socialisten kennen nog het gebruik dat per definitie elk partijlid sympathiek is, alleen al omdat gezamenlijk een waardevol socialistisch gedachtegoed van rechtvaardigheid en solidariteit wordt gedragen. Ouderwets felle discussies zijn mede daardoor mogelijk, zonder de onderlinge loyaliteit geweld aan te doen. Onverlet het veroordelen van misdragingen van PvdA-bestuurders, werd erkend dat we weleens wat minder “honds” met elkaar om mogen gaan. Heb je geen loyaliteit naar je partijgenoten, dan kun je ook niet verwachten dat een kiezer loyaal aan jou is.
Al met al een hartstikke leuke bijeenkomst. Voor mij als fractievoorzitter bevestigde de discussie wat wij al ruim een jaar geleden in een brief neerlegde bij de Tweede Kamerfractie.
Aan het einde van de bijeenkomst rond half twee kon ook het zingen van (de eerste twee coupletten van) de Internationale niet ontbreken. En zo zongen dan ook 70 Oude Socialisten op dat zolderzaaltje uit volle borst de Internationale mee. Zo midden in het centrum van Leiden, waar overal de terrasjes vol zaten, zullen waarschijnlijk velen verbaasd hebben opgekeken en zich hebben afgevraagd hoe die oudjes er de moed in kunnen houden.
